بابا گنوش

اصولا خانم ها مي توانند در مورد همه چيز اظهار نظر كنند، چي؟! من را به نوشتن مطلبي ضدفمنيستي متهم مي كنيد؟ صبر كنيد …  منظورم از خانم ها،خانم هاي آن ور آبي بود، در ثاني مگر بد است كه يك نفر بتواند در مورد همه چيز اظهار نظر كند؟!
 1- شبكه قابلمه فروشي: نام برنامه: « همدم من ...

برایان ادامز فیل کالینز

الن جکسون

 بی بی کینگ

دوران دوران

کن

اریک کلاپتون

جانی کش

مارک نافلر

جیم موریسون( گروه دورز)

فردی مرکوری(گروه کوین)

و: پینک فلوید/نیک کیو/باب مارلی/نیروانا/دیسچارج/باب دیلن و...

گفت نه بلند شو از توی اتاق بابا و مامان یه صذاهایی میاد.گفتم:پدر سگ چرا من رو بیدار کردی.خلاصه بلند شدم و رفتم جلوی در اتاقشون . وقتی گوش کردم دیدم صدای اخ و......ف میاد.از سوراخ کلید نیگا کردم دیدم تلویزیون رو بردن تو اتاق خودشون و دارن فیلم سو..ر نگاه میکنن و بابا مامان هم یه گوشه دراز کشیدن و همدیگه رو می ما....تا دلتون بخواد با راستین نگاه کردیم و بعد از نیم ساعت رفتیم توی اتاق و تا صبح خودمون رو....کردیم........

واقعا اگه شما باشین چه فکری میکنین.حتا اگه این نوشته هم یه داستان خیالی و حاصل تراوش ذهن بیمار یک ادم روانی باشه به نظر شما جایی برای ترحم و بخشش برای خواننده ی بخت برگشته میمونه.ایا مفهوم طنز اینقدر سخیف شده.همینجا باید هزاران درود بفرستم به ارواح طیبه ی برناردشاو-چخوف و رومن گاری...

در یکی از همین وبلاگهای به اصطلاح طنز که من با خوندنش شاخک دراوردم نویسنده یکی از اثار قدیمی و چاپ شده ی ابراهیم نبوی عزیز و غریب رو با جراحی کردن و تغییر دادن ابلهانه در وبلاگش به اسم خودش نوشته بود و در اخر توضیح داده بود که :

این مطلب رو در تابستان سال ۸۰ بعد از دانشگاه در فلان کافی شاپ به رشته ی تحریر دراوردم. اسم-تاریخ-ساعت..........

از همه جالب تر این بود که در قسمت نظرات ۳۶ کامنت وجود داشت که اکثرشون نویسنده های وبلاگ بودن و با قربون صدقه و تمنا و التماس از ایشون خواهش کرده بودن که مطالب دیگه شون رو هر چه زودتر بنویسن و به قول معروف اپدیت کنن...........

پس کجاست شرافت کاری/کجاست وجدان نویسنده /کجارفته قداست و حرمت خواننده.

تا جایی که من یاد گرفتم یکی از اهداف انسان طناز این است که از دریچه ی طنز به اتفاقات وقایع و موضوعات اطرافش نگاه کنه و اونها رو با زبانی نرم ساده زیبا و شنیدنی و خواندنی به چالش و انتقاد بکشونه .وای به حال این طنز فاخر........

در یکی دیگه از همین وبلاگها نویسنده در تعریف یکی از خاطرات بسیار خنده دار و جالب به قول خودش نوشته بود:

روز جمعه با بچه ها خونه ی رضا دعوت بودیم برای عرق خوری.رفتیم خونه شون .ما رو برد توی اتاق خودش .نشستیم.رضا رفت تا سور و سات رو ردیف کنه.منهم از فرصت استفاده کردم و رفتم توی اتاق خواهرش و با هزار زحمت از توی دراور یکی از شرت های خواهرش رو دراوردم و زیر لباسم قایم کردم.فرداش توی مدرسه غوغایی به پا کردم و با بچه ها کلی خندیدیم هه هههه........میدونم شما هم خیلی حال کردین و خندیدین....

ما داریم کجا زندگی میکنیم دوستان.مگر نه اینکه طنز وسیله ای ست برای تلطیف و زیبا و روشن کردن روح انسان.من با خوندن این مطالب روحم زخمی و سیاه و تار شد.و برای خودم و خیلیا متاسفم و احساس شرمندگی میکنم.

وقتی میبینم که امکان داره چنین ادمهایی تو کو چه و خیابون دور وبرم باشن دلهره وجودم رو میگیره.چشمتون روبیشتر درد نمیارم که صحبت بسیار است.ولی واقعا اینجا جاداره هزاران بار از یکنفر که از کودکی کتابهای توی کتابخونه ش اسباب بازیهای من بودن و تا این سن که رسیدم راهنمای من بوده و دانش و تجربیات و اموخته هاش رو بدون چشمداشت با من به شراکت گذاشت و احساسات زیبا رو فیلم خوب تئاتر خوب موسیقی خوب شعر خوب و........ به من یاد داد و هدیه کرد تشکر کنم.برادرم سیاوش هزاران بار ممنون.........باقی بقایتان.....

دینگ دانگ...چه صداست؟

ناقوس..

کی مرده؟کی بجاست؟

حرف از کدام سوگ و عروسی است؟

ناقوس....

کی شاد مانده؟ که مایوس.................

.............................................................................................................

شعر عاشقانه

در تو می زیم/در من زندگی میکنی

دو باغ هستیم در تسخیر همدیگر/گاهی تو را انجا نمی یابم

از تو ناله ی تابی فلزی مانده است که لحظه ای پیش ترکش کرده ای

و یا کتاب محبوبت کنار ساعت آفتابی.........

الف : درست است که در اثر داشتن رفیق ناباب و ذغال خوب نوازنده شدم اما هنوز و همچنان عشق

و توانایی اصلی خودم را « قلم » میدانم.

ب : درست است که وقتی قلم قدم به میدان میگذارد ، عشق و كوشش اصليم ‹ داستان نويسی

.............................................................................................

پاریس، پرلاشز - سید ابراهیم نبوی

سید ابراهیم نبوی - دوشنبه 23 اردیبهشت 1387 *منبع : روز
پنجاه سال را گذرانده است. شاید شصت. می گوید: « پاریس را می خواهی بشناسی باید ‏پرلاشز را ببینی.» نگاهش خسته است و زبانش سعی می کند که خستگی را انکار کند. یک ‏راست می بردم بالای سنگی که بر گوری است و بوف کوری نشسته بر آن. ...

............................................................................................................

پاریس، از نوع سوم
سید ابراهیم نبوی - یکشنبه 22 اردیبهشت 1387 *منبع : روز
شهر خیالبافان، شهر انقلاب، شهر سینمای سیاه و گودار، شهری که سارتر در آن روزنامه ‏های ضد جنگ می فروخت، شهر دکتر شریعتی، شهر فرانتس فانون، شهر آیت الله خمینی، ‏شهر بنی صدر، شهر رجوی، شهر تئوریسین ها و تروریسین ها، شهر ...

......................................................................................................................

یادداشت جالب جواد طوسی درباره امیدواری به سالور و

جواد طوسی دریادداشتی درروزنامه اعتماد به بهانه تقدیر از پرويز شهبازي می نویسد :مي رسيم به پرويز شهبازي که در ميان فيلمسازان نسل دوم اين دوران، با همان تجربيات اوليه نشان داد داراي ذوق و قريحه در اين مديوم است. اما او با «نفس عميق»، موجوديت و ظرفيت هاي واقعي اش را آشکار ساخت. شهبازي استارت شکل گيري ...

..................منبع: محمد تاجيك ......................................................................................................

بهشت از آن ِ تو، که سیگار نمی‌کشی و غصه نمی‌خوری تویی که سیگار نمی‌کشی، تویی که نمی‌فهمی از «نکشیدن» به بهشت نمی‌روی، تویی که خیال می‌کنی شاد بودن فضیلتی‌است انسانی، تویی که از موسیقی ایرانی فرار می‌کنی مبادا که غصه‌دارت کند، تویی که نمی‌فهمی دق دادن خود، یعنی چی... تو چه می‌فهمی از دل‌تنگی؟ چه می‌فهمی آدم ِ دل‌تنگ، آدم ِ غم‌گین، چه دنیای باشکوهی ... منبع: حسین نوروزی .......................................................................