در نيست
راه نيست
شب نيست
ماه نيست
نه روز و
نه آفتاب
ما
بيرون زمان
ايستاده ايم
با دشنهء تلخي
در گرده هايمان.
هيچ كس
با هيچ كس
سخن نميگويد
كه خاموشي
به هزار زبان
در سخن است.
در مردگان خويش
نظر ميبنديم
با طرح خنده اي
و نوبت خويش را انتظار ميكشيم
بي هيچ
خنده اي !
+ نوشته شده در پنجشنبه 17 آبان1386ساعت 11:59 بعد از ظهر توسط بابا گنوش
|
