بابا گنوش

از دیدن هرچه زیبایی ست

از شنیدن هر چه حرف دل

از دوستت دارم های مکرر

و از هر چه دروغ است

بار ها و  بار ها لذت برده ام

باور کرده ام

دل بسته ام

و به هر چه خود خواهی ست

نام عشق نهاده ام

و به تعداد موهای سرم

که زیاد هم هست

پشیمان شده ام

و اکنون

نگاه که می کنم

از این همه بلاهت

پشیمان نیستم

گوشم هم بدهکار نیست

دلم هم پریشان نیست

فراز ونشیب را هم

در کنار هم

دوست می دارم

فریاد هم نمی کشم

دست و پا هم نمی زنم

چون خوب می دانم

این نیز

بگذرد...